Erfelijke aandoeningen bij de Belgische Herdershond, Groenendaeler

Belgian Shepherd, Groenendael

De Groenendaeler, een Belgische Herdershond, is als ras een stuk gezonder dan de Duitse Herdershond. Zo komt heupdysplasie bij dit ras beduidend minder vaak voor dan bij de Duitse Herder (3 procent tegenover 21 procent).

Maar als het toch voorkomt, zijn pijnstillende behandelingen en hersteloperaties kostbaar, onder meer doordat het een vrij grote hond betreft. Af en toe komt epilepsie voor bij dit ras. De aandoeningen manifesteren zich vaak al op jonge leeftijd, en de hond kan er zijn hele leven last van hebben. Het ras is nog weinig onderzocht, dus het kan zijn dat er erfelijke aandoeningen ontbreken in de lijst.

Geschiedenis
Belgische Herders waren tot het eind van de negentiende eeuw alleen bekend als werkhonden van boeren en schaapherders. Ze werden niet gezien als een ras. Eind negentiende eeuw veranderde dat. In 1891 werd in Brussel door de dierenarts Prof. Dr. Reul de Club du Chien de Berger Belge (‘Belgische Herdershonden Club’) opgericht. Er werden in eerste instantie drie varianten erkend: de langharige, de ruwharige en de kortharige Belgische Herder. Sindsdien zijn er diverse kenmerken en varianten toegevoegd en geschrapt. Op 8 mei 1892 werd in Kuregem (een wijk in de gemeente Anderlecht) de eerste tentoonstelling voor Belgische Herders gehouden. In dat jaar werd de eerste rasstandaard opgesteld.

In het plaatsje Groenendael, tien kilometer ten zuiden van Brussel, bezat ene Nicolas Rose een gerenommeerd hotel: Chateau de Groenendael. Hij had verschillende langharige herdershonden, waaronder de zwarte teef Petite. Met haar haalde hij op de tentoonstelling van Kuregem de eerste plaats bij de langharige zwarte herdershonden. Van een schaapherder uit Ukkel kocht hij een zwarte reu: Picard d’Uccle, een voortreffelijk schaaphoeder. De kruisingen van Petite en Picard d’Uccle hadden een lange, zwarte vacht en een grote werklust.

Eind jaren vijftig van de twintigste eeuw werd de soort ‘Belgische Herder’ definitief opgesplitst in vier varianten. De Groenendaeler – zo genoemd naar het hotel van de fokker – werd een apart ras, naast de Mechelse Herder, de Laekense Herder en de Tervuerense Herder. Ze verschillen van elkaar in kleur en vachtsoort, en vinden hun oorsprong in verschillende regio’s van België.

Gering risico op erfelijke aandoeningen
Aantal bij dit ras bekende erfelijke aandoeningen: 8
Tips & advies
Cataract (staar) CIDD
Chronische superficiële keratitis [Pannus] (langdurige oppervlakkige hoornvliesontsteking) CIDD | Peelman LJ, 2009
Epilepsie Short et al
Heupdysplasie - grote hond (ontwikkelingsstoornis heup) Boer
Maagcarcinoom BHCN, 2017
Progressieve retina atrofie (PRA)(voortschrijdende verslechtering netvlies) CIDD
Retinadysplasie (abnormale ontwikkeling netvlies) CIDD
X-chromosoom gebonden spierdystrofie (spierziekte door gebrek eiwit) CIDD | Peelman LJ, 2009 | Smith BF et al., 2011

Word nu donateur!

DONEER NU

Dierenrecht.nl
ANBI logo

© Copyright 2017 Dier&Recht